2007 reisverslag Esther, Ramon, Maaike & Ewald

Reisverslag Noorwegen 2007 Esther, Ramon, Maaike & Ewald

Maandag 23 juli

Om half negen 's ochtends vertrokken vanuit Wierden. Door de Nuvi prima naar Denemarken geleid.
De eerste stop was in Duitsland, hier wisselden Ramon en Ewald van stuur. Na een lekker sigaretje ging Ewald rijden en het begon meteen met een file. Gelukkig niet zo'n lange. In Denemarken opnieuw gestopt om te tanken. Ramon heeft het laatste stukje weer gereden.Eigenlijk zonder problemen aangekomen in Tylstrup. Hier waren we rond half zes. Eventjes onze kamers bekeken. Zag er prima uit. Vervolgens wat drinken in het cafeetje. Daarna wat lekkers eten. Vier keer een enorme wienerschnitzel met gebakken aardappeltjes. Dit was echt zeer lekker. Na het eten hebben we nog eventjes wat spelletjes gedaan en vervolgens vroeg naar bed. Wel eventjes wennen aan het lange licht zijn.

Dinsdag 24 juli

Om zeven uur de wekker en even douchen, dit was niet echt lekker. Daarna heerlijk ontbeten en vol-gens planning om acht uur in de auto op weg naar Hirsthals.Hier waren we om half negen. Na onze auto in de rij te hebben gezet eventjes wat foto's maken van het enorme schip Na het foto's maken bleek dat onze rij al bezig was met rijden dus eventjes wat sneller naar de auto teruggelopen. De boot oprijden was geen probleem en het parkeren gelukkig ook niet. Alles was wel krap en nog eventjes waren we bang dat de auto hoger was dan twee meter. Dan hadden we een probleem gehad maar alles ging gelukkig goed. Om goed half tien zaten we op de boot.Meteen onze hut opgezocht en dat beviel wel prima. Vervolgens lekker op het dek staan kijken naar de overige auto's en vrachtwagens die aan het inladen waren. Om half elf gingen we van wal. Spannend en indrukwekkend, zo'n enorm schip! Eventjes een broodje worst en kop koffie / thee naar binnen gewerkt en vervolgens de boot onderzocht. Er was van alles te doen. Casino, kroeg en een soort van discotheek. Na een hele tijd hangen en toch wel wat vervelen wat eten gehaald. Dit was niet goedkoop dus we waren tevreden met een hamburger en wat patat. We kregen een kastje mee dat zou piepen en knipperen als ons eten klaar was. Aangezien het nogal druk in het restaurant was zijn we naar de bar/disco gegaan. Na een half uur hadden we nog geen piepje gehoord dus de jongens weer op pad naar het restaurant. Hier aangekomen bleek dat het kastje alleen maar bereik had in het restaurant en dat ons eten al weer weg was. Uiteindelijk kwam alles toch weer goed en hebben we lekker gegeten.Vervolgens lekker uitbuiken en een spelletje doen. Om een uurtje of negen wilden we toch wel wat drinken, dus een biertje en een cocktail besteld. Helaas dacht de mevrouw achter de bar dat Ramon en Esther geen twintig waren dus we kregen het drinken niet mee. Na lang kletsen op ons beste Engels was Ramon het zo zat dat hij ergens anders het bier haalde. Esther vond een Ov-kaart van Ramon en liep terug naar de dame om het drinken alsnog mee te nemen.Toen we uiteindelijk een lekker slokje wilden nemen bleek dat Esther een "bloody mary" had gekregen, dit viel bij niemand echt goed in de smaak. Dus Maaike ging nog een keer terug om het drinken te wisselen. Na veel geklets toch heerlijk kunnen genieten van de juiste drankjes. Om half tien kwamen we aan in Stavanger. Hier gingen er verschillende mensen van de boot af en dat hebben we eventjes goed bestudeerd. Tussendoor nog even buiten gekeken en een mooie zonsondergang vastgelegd. Om half twaalf lagen we uiteindelijk in bed en konden we genieten van de lekkere bedjes.

Woensdag 25 juli

Om zeven uur waren we allemaal wel wakker en stonden we buiten te genieten van het uitzicht bij binnenkomst van Bergen. Met een heel toepasselijk muziekje van "Grieg, Morgenstimmung" werd het allemaal nog mooier.Om kwart voor acht liepen we naar het autodek en daar begon het wachten totdat een mannetje ons kwam vertellen dat we de motor mochten starten en weg konden rijden.Om half negen waren we in Bergen. Hier hebben we de auto geparkeerd en meteen een bakker pgezocht. Want wij, knieperige Hollanders, vonden het eten op de boot echt enorm duur. We hebben heerlijk gegeten en gedronken. Helaas begon toen de regen, dus in de regen hebben we de vismarkt bezocht. Toen we net hadden besloten om met de auto maar te gaan toeren, stopte de regen. We zijn toen naar de Johanneskerk gelopen. Na een flinke klim bleek dat de kerkdeuren dicht zaten. Ondertussen waren we al wat opgedroogd en zijn we toch nog naar Bryggen gelopen.Hier zat een enorm leuk koffiehuisje genaamd "Kaffekompaniet". Hier hebben we uitgebreid onze koffie, thee en chocomelk gedronken. Vervolgens zijn we door de smalle en bijzonder mooie straatjes van Bryggen teruggelopen naar de auto. Na een enorm mooie maar korte rit kwamen we aan in Osoyro. Hier bleek ons typisch Noors hotelletje te liggen. Hier hebben we eventjes onze beentjes gestrekt. Daarna zijn we naar beneden naar de zee gewandeld met echt een enorm mooi uitzicht. Hier eventjes lekker gezeten en daarna weer naar boven geklommen. Eventjes lekker uitgerust en vervolgens klaargemaakt voor ons avondeten. Hier konden we uit verschillende lekkere dingen kiezen en het smaakte dan ook voortreffelijk. Daarna alle kaarten erbij gepakt en de route uitgestippeld die we de volgende dag gingen rijden. Van Osoyro naar Luster, al met al een hele klus, want we zagen zoveel mooie dingen in de reisbeschrijving staan dat we niet konden kiezen. Uiteindelijk werd besloten om in plaats van half negen, de wekker om zeven uur te zetten. Op deze manier hoopten we alle mooie dingen te kunnen bezichtigen. Na een aantal spelletjes lekker op tijd het bedje in gedoken.

Donderdag 27 juli

Om kwart over zeven zaten we aan het ontbijt. Echt uitgebreid en lekker. Want ze hadden er zelfs een rooster waarmee je kleine pannenkoekjes kon bakken. Vooral Esther vond die erg lekker. Ook hadden ze heerlijk vers fruit zoals ananas en appels. Dus met een volle maag en vol goede moed op pad. We moesten 320 kilometer rijden. Het eerste stuk ging van Osoyro naar Hisdal. Helaas direct al verkeerd gereden en kwamen we uit bij een pondje. De weg hield in een keer op. Dus snel even terug en daarna de goede weg genomen. Vanaf Hisdal naar Norheim-sund. Onderweg kwamen we verschillende watervallen te-gen. De Ovstusfossen (deze waterval) was wel erg bijzon-der. Je kon er zelfs onderdoor lopen. Erg gaaf om te zien. Bij Norheimsund was een werkplaats en een werf waar men volgens het aloude ambacht op de ouderwetse manier schepen restaureerde. Dit vond vooral Ewald erg interessant. Hier hebben we ook een lekker kopje koffie gedronken. Alles verliep op dat moment nog op rolletjes.Vanaf Norheimsund naar Oystese en dan door naar Grandvin. Een mooie weg met mooie uitzichten op de Hardangerfjord. Onderweg kwamen we over de fyksesundbrua. Deze hangbrug is 344 meter lang en we reden op bijna 30 meter hoogte boven het water. Maar bij Kvanndal begonnen de problemen. We konden niet verder. Er stond een bord op de weg met "Closed". Na navraag bleek dat er stenen op de weg lagen en weg niet begaanbaar was. We moesten nog 42 km. tot aan Voss. Bij navraag bleek dat we 2 opties hadden:

- Via de veerpont de oversteek maken naar Kinsarvik. Dan zo'n 30 km rijden naar Brimnes en dan weer met de pont naar Bruravik. De kosten waren ongeveer 350 kronen (zo'n 40 euro). En dan nog 40 km rijden naar Voss. De pont vertrok weer om kwart voor drie. We zouden dan rond half vijf bij Voss zijn. We waren rond half een bij het hek. Dus niet echt een handige optie.

- We moesten ongeveer 150 km om rijden waarvan zo'n 75 km terug helemaal naar Hisdal. Dus bijna terug bij af. En dat om half een. Dus flink balen! We hebben nog nagevraagd of er een mogelijkheid was om dwars over de berg te gaan maar dat was geen optie. Of we moesten gaan lopen. En dat kon natuurlijk niet met de volle auto. Dit zou ons zo'n twee uur kosten.

Dus flink balen maar echt niets aan te doen. Dus snel op pad. Uiteindelijk waren we rond 3 uur in Voss. Daar hebben we een korte stop gemaakt en snel wat gegeten. Vanaf Voss door naar Vinje. Even voor Vinje hebben we weer een mooie waterval gezien: ‘de Tvindefossen', vrij vertaald de tweeling waterval. Een Vinje door naar Stalheim. Ook hier had men weer wat leuks voor ons in petto.

Een leuk weggetje omhoog naar het Stalheimhotel. Een smal weggetje maar bovenop gekomen een prachtig uitzicht op het Naeroydal. De terugweg was nog spectacu-lairder. De weg slingert met 13 haarspeldbochten naar beneden waarbij het dalings-percentage ongeveer 20 % is. En je had een mooi uitzicht op twee watervallen. Vanaf Stalheim naar Gudvanger. Weer prachtige uitzichten. Daarna van Gudvanger naar Aurland. Ook hier werd het weer mooi. We konden weer kiezen of via een tunnel naar Laerdal of via een mooie route langs de fjorden en over het bergmassief tussen Aurland en Laerdal. Maar vooraf hadden we gezegd, wat er ook zou gebeuren, we wilden deze route in ieder geval rijden. Dus zo gezegd en zo gedaan. Dus we hadden een heel mooi uitzicht op de aurlandsfjorden. Het zonne-tje scheen zelfs. Dus weer ontzettend genieten. En blij dat we deze weg hadden gekozen. Maar we kwamen nog veel meer mooie dingen tegen. Voor het eerst weer sneeuw aangeraakt. We reden weer tussen de sneeuwwallen door. Ook lagen er mooie ijsbrokken in het water. En we zaten boven de boomgrens. Dus zeker de moeite waard. Ook al kwamen we dan misschien niet voor 8 uur bij het huisje aan. Na deze mooie rit kwamen rond kwart voor zeven bij het pondje aan. We moesten van Fodnes over naar Manheller. De overtocht duurde 10 minuutjes en we hadden geluk dat het pondje direct klaar stond. Dus het was oprijden en weg wezen. Uiteindelijk kwamen rond kwart voor acht aan bij het huisje. De auto snel leeg gepakt, lekker douchen en redelijk op tijd naar bed.

Vrijdag 26 juli

Vandaag hadden we ons voorgenomen om een rustdag te nemen. Eerst lekker uitslapen en rustig ontbijten. Brood hadden we gisteren al snel meegenomen uit de supermarkt. Dus heerlijk relaxed. Uiteindelijk waren we rond tien uur wakker. De eerste dag uitgeslapen in de vakantie. Ach ja, je moet toch wat. Rond twaalf uur zijn we richting de Nigardsbreeen gereden. We wilden alvast reserveren voor een mooie gletsjertocht en wat informatie daarover. En we konden toch niet de hele dag alleen in het huisje blijven. We waren rond half twee bij de parkeerplaats. Vanaf daar was het nog een half uur lopen naar de gletsjer zelf. We waren net vijf minuutjes aan het lopen toen we werden aangesproken door een Nederlandse vrouw. Of wij even hulp wilden halen want haar man dacht dat hij zijn enkel had gebroken door een uitglijertje op een steentje. Ewald en Ramon probeerden de man omlaag naar de waterkant te krijgen. En Esther en Maaike zouden aan het motorbootje vragen of hij de man wilde ophalen aan de waterkant. Dus zo gezegd zo gedaan. In ons beste Engels probeerden wij duidelijk te maken wat de bedoeling was. Gelukkig begreep het jongetje ons vrij snel en wilde men meewerken. Er werd ook iemand vanuit de gletsjer opgeroepen om te kijken wat er precies met zijn enkel aan de hand was. Ondertussen liepen Esther en Maaike weer terug naar de jongens en de man en de vrouw. Het was hun gelukt om de man naar beneden te krijgen. En de motorboot kwam er ook vrij snel aan. Na nog even de telefoonnummers uit te hebben gewisseld hebben wij onze weg vervolgd. Gaaf hoor om te zien en zo dicht bij een gletsjer waren Ewald en Ramon nog nooit geweest. Al was de weg er naar toe niet altijd even gemakkelijk. De route stond niet heel duidelijk aangegeven met pijlen en de stenen waren best glad. Maar het uitzicht was zeker de moeite waard. Rond zes uur waren we weer terug bij het huisje en hebben we voor het eerst gekookt. De gekochte boodschappen uit Holland moesten natuurlijk wel een keertje gaan slinken. Daarna nog wat spelletjes gedaan en weer op tijd naar bed omdat we de volgende ochtend vroeg moesten vertrekken voor onze tocht over de gletsjer.

Zaterdag 28 juli

We gingen vandaag naar het Leirdal. Bij Gaupe zo'n 10 minuten het dal in. Via het Tunsbergdalsvatnet kajakkend naar uiteindelijk de Tunsbergdalsbreen; de gletsjer die we gingen bewandelen. Weer de wekker gezet; nu om half acht. Even de tas gepakt ons lunchpakketje gemaakt, lekker ontbeten en op pad. We moesten nog even brood halen voor zondag. Maar daar kwamen we langs dus hoefde niet al te veel tijd te kostten. Daarnaast moesten Ramon en Esther nog even poncho's halen. Dus dat zou geen probleem zijn. Maar helaas de winkel ging pas om half tien open. Dus geen poncho's en een probleem want het regende best wel. Dus bij de Spar gevraagd om even te bellen. Misschien kon de gids even wat meenemen. Maar helaas was de gids al weg. En dan maar afwachten wat het zou worden. We moesten wachten bij de brug bij Leirdal. Daar zouden we worden opgepikt. Rond half tien kwam de gids met zijn autootje, We moesten maar achter hem aan rijden. Dus zo gezegd zo gedaan. We kwamen nog bij een tolweggetje. Iedereen is van goed vertrouwen en je moet er dus zo maar geld in doen en iets op een blaadje schrijven.Daarna kregen we ons outfit. En zijn we om half elf begonnen met het kajakken. Dit was een tocht van 7 km heen. Dus een behoorlijk eindje. We hadden geluk want het was erg hoog water die dag en we konden een heel eind verder kajakken dan dat men normaal kon. Het water was namelijk 15 meter hoger dan een maand eerder en binnen een dag kon het water wel een halve meter stijgen. De eerste keer waren we per ongeluk op een eiland geland dus moesten we nog een keertje in en uit de boot. Rond twaalf uur waren we aan wal. We moesten toen nog kleine twee uur lopen naar de gletsjer toe. De weg was niet altijd even gemakkelijk, de stenen waren glad door de regen en de richels af en toe smal. Rond twee uur gingen met onze uitrusting de gletsjer op. Dit was echt supergaaf. Onze gids wist op dat moment zelf ook nog niet waar we naar toe gingen. Dus we liepen maar gewoon een eindje op de gletsjer. We hoefden niet aan een touw met ons vijven als we maar niet op sneeuw gingen lopen. Sneeuw was gevaarlijk omdat je niet wist wat eronder zat. We moesten wel een beetje bij elkaar blijven, dat was eigenlijk alles. Zoals je ziet onwijs mooie vergezichten en je voelde je heel erg nietig en klein op zo'n gletsjer. Overal waar je maar keek, ijs, ijs en nog eens ijs. Het lopen was niet moeilijk. Alleen een beetje koud af en toe. Maar toen moest het allerleukste nog komen. De gids; Peter wilde met ons abseilen in een spleet in het ijs. Zo konden we de mooie blauwe kleuren van het ijs nog beter zien. Dus zo gezegd, zo gedaan.

Hij ging aan het werk met allerlei materiaal en liet ons een voor een in de spleet zakken. Toen wij vieren beneden waren kwam hij zelf lopend naar benenden. Ramon wilde dit eigenlijk ook wel doen op die manier. Dus die ging met behulp van de pikhouwelen zelf weer omhoog. Alleen voor de zekerheid moest hij zichzelf wel zekeren. Dit was een unieke ervaring voor ons allemaal. Kijk maar naar de mooie foto's. Niet te geloven. Kortom een topdag die we iedereen zouden aanraden. Echt geweldig wat je dan ziet. Moe maar voldaan naar huis en lekker douchen en uitrusten.

Zondag 29 juli

Deze dag hadden we een rustdag gepland en dit is dan ook een echte rustdag geworden. Heerlijk uitgeslapen en rustig ontbeten. De dames hebben in het zonnetje dat er af en toe was een boekje gelezen en de heren hebben een spelletje gespeeld. Daarna met z'n allen risk gespeeld, deze had wat nieuwe regels die we niet kenden, dus dat was eventjes wennen. Vervolgens zijn de jongens nog eventjes het water opgegaan om foto's van het huisje te maken en hun laatste poging van het vissen compleet te maken. Natuurlijk nog steeds geen vis gevangen. Daarna heeft Esther een poging tot pannenkoeken bakken gedaan, maar de pan wilde niet echt meewerken, dus het waren meer pannenkoeken in de vorm van scrumbled eggs. Nog maar wat hamburgers gebakken om toch wat binnen te krijgen. Daarna het hele huisje schoongemaakt en de spullen gepakt want een dag later zou het vertrek weer vroeg zijn. De avond begonnen met een potje poker dat Ewald vol overtuiging won nadat hij heel wat fiches ook verloren had. En daarna nog eventjes wormen gespeeld. Vervolgens lekker naar bed want een dag later zou de wekker weer om zeven uur gaan, om te voorkomen dat we weer laat bij een huisje zouden aankomen omdat een weg afgesloten zou zijn. Uiteindelijk was het al half twaalf en vonden we zeven uur nog wel erg vroeg en werd het tijdstip verlengd naar acht uur. Toch nog een klein beetje uitslapen.

Maandag 30 juli

Vandaag rond acht uur opgestaan. Ontbeten met onwijs oud brood. Maar niets aan te doen. Rond half tien waren we uiteindelijk vertrokken. De reis was die dag ervoor uitgestippeld. We zouden vanaf Luster via Sogndal, brood halen en poncho's kopen en vervolgens via Skei naar Byrkjelo naar Olden en naar Loen. We twijfelden eerst of we de Briksdalbreen wilden zien of de iets minder toeristische Kjendalsbreen en Bodalbreen. Na kort overleg hadden we besloten om voor de laatste twee te gaan. Dus rond een uur waren we in Loen. Het was een leuk weggetje naar boven met vele mooie water-vallen. Helaas konden we niet altijd ver kijken omdat het weer niet echt mee wilde werken vandaag. Oftewel, watervallen die werden halverwege onder-broken door een wolk. Al met al gaf het wel een magisch gezicht.Onderweg nog even lekker geluncht met vers brood. Bijna aan het eind van de weg een tolpoortje, nou ja, eerder een tolkastje. Hierin zaten enveloppen waarin we geld moesten doen, alles gaat hier op goed vertrouwen en dat verbaasde ons nogal. Uiteindelijk kwamen we aan bij de Kjendalsbreen, echt supergaaf! Je kon met de auto al dichtbij komen, maar ook het wandelpad er naartoe was makkelijk te wandelen. Een paar mooie foto's gemaakt en toen besloten dat we dan ook nog wel de Bodalbreen wilden zien. Dus de weg terug en op naar de andere tolweg. Hier stonden de schapen ons al op te wachten en Ewald moest het hek eventjes opendoen, zodat wij verder konden rijden. Helaas werd het weer alsmaar slechter en kwamen we uiteindelijk boven aan in dichte mist en regen. We hebben een zeer korte poging ondernomen om naar de gletsjer toe te wandelen, maar door het slechte weer de tocht heel snel afgeblazen. Je zag alleen maar mist, dus we hadden snel besloten weer terug te rijden en dan een andere keer misschien nog maar terug te komen. Om een uurtje of vijf waren we bij het huisje in Hornidal. Het huisje was prima verzorgd en hier konden we dan ook weer goed zitten. We hadden rustig de spullen uitgepakt en eventjes lekker wat gedronken. Vervolgens is Esther begonnen aan een oer-Hollandse maaltijd; Aardappelen, Doppertjes & worteltjes en gehaktballen. De dames hadden toen hun hema-fotoalbum bijgewerkt terwijl de jongens een spelletje deden. Uiteindelijk gingen de heren samen met Maaike nog een potje wormen spelen en dit ging er hard aan toe. Wat een fanatiekelingen, ondertussen kregen we een smsje van Rietje. We konden de volgende avond lekker uit eten bij het Olden fjordhotel, een aardigheidje. Een leuke afsluiting van wederom een mooie maar helaas natte dag.

Dinsdag 31 juli

Aangezien er geen garantie was voor mooi weer hebben we besloten dat we gingen rondrijden. We zijn langs wat watertjes gereden zodat de jongens konden vissen. Helaas hadden ze geen beet, ja telkens wat wier...dus na een paar minuten kwamen ze telkens terug met de vraag of Maaike een nieuw meertje of riviertje op de kaart kon opzoeken. Uiteindelijk zijn we doorgereden naar Maloy. Hier zou een visafslag zijn waar je nog kon kijken. Helaas was die niet echt voor publiek geopend en viel er weinig te zien. Dus weer terug gereden, onderweg nog eventjes gestopt bij een zalmrivier. Hier moest je ongeveer 100 kronen betalen voor een dag vissen, je mocht dan maximaal 10 kilo zalm meenemen. De missie om vis te vangen deze vakantie is helaas niet volbracht maar we hebben wel weer leuke dingen gezien. We hadden een dag eerder van Rietje een smsje gekregen dat er gereserveerd was bij het Olden Fjord hotel, hier konden we om half acht eten. Dit was echt superlekker! Een enorm buffet met allemaal vis, vlees en andere lekkere dingen. Na ons helemaal vol te hebben gegeten weer naar huis om lekker te slapen.

Woensdag 1 augustus

Vandaag waren we vroeg opgestaan. We wilden namelijk de veerpont vanaf Hellesylt naar Geiranger van half tien halen. En het was een mooie rit naar Hellesylt waar we misschien wel herten of reeën konden zien. Dus rond acht uur waren we start klaar voor vertrek. We zijn vertrokken richting Hellesylt, natuurlijk reden we erg langzaam om hertjes te spotten. Helaas geen hert of ree gezien tot aan Hellesylt. Vervolgens op de boot naar Geiranger. Hier vaar je door de Geirangerfjord en dat is echt super mooi. De wanden zijn erg stijl en er donderen erg veel watervallen naar beneden. Op het bootje werden verhalen verteld over de watervallen maar ook over de boerderijen die her en der op de berg liggen. Best bijzonder om allemaal te horen. Ook cruiseschepen hebben dit in hun programma zitten, dus die zagen we ook nog in de verte liggen. Na een prachtige tocht van ongeveer een uur kwamen we aan in Geiranger. Hier zijn we met een aantal haarspeldbochten omhoog gereden om uitein-delijk uit te komen bij de Trollstiegen. Nog eventjes gestopt onderweg om aardbeien te kopen en natuurlijk ook op te eten. Dus een parkeerplaats gezocht en daar eventjes lekker gelucht.Het bijzondere was dat er naast die parkeerplaats een soort kloof lag waar veel water doorliep, dus nog eventjes wat foto's gemaakt voordat we echt aan de Trollstiegen begonnen. De trollstiegen is een van de spectaculairste bergwegen van Noorwegen. Dat was ook wel te merken met een enorm hoeveelheid haarspeldbochten en uitzichten. Nadat we deze weg helemaal gereden hadden hebben we een tankstation opgezocht, want tanken kun je niet overal in Noorwegen, dus op tijd tanken was wel nodig. Vervolgens naar ons huisje gereden. We wilden eigenlijk een binnendoor weggetje nemen over de berg. Maar we konden de goede weg niet vinden. Maar wel een klein hertje gezien aan de bosrand. Dus dat maakte een hoop goed. Al met al een prachtige dag met helaas weer wat regen en mist.

Donderdag 2 augustus

Vandaag hadden we lekker uitgeslapen. Rond twaalf uur kwamen we uit bed en hadden we wat gegeten. Daarna nog een aantal spelletjes. Een lekkere lome dag en heerlijk uitgerust.

Vrijdag 3 augustus

Deze dag hadden we de tocht van Hornidal naar Vagamo (Lemon-sjo) gemaakt. Waar we een dag eerder zoveel moeite voor hadden gedaan zagen we nu langs de weg in een weiland herten staan grazen, gewoon tussen de koeien, 2 herten.Helaas geen fototoestel bij de hand, maar wel opgeslagen in ons hoofd. Daarna doorgereden om de dalsnibba te bereiden. Een bergtop vanwaar je een mooi uitzicht hebt op Geiranger en de omringende wereld. Toen we de tol hadden betaald reden we langzaam omhoog en we zagen wat Hollanders omhoog kijken. Dus wij ook kijken en daar kwam een hele kudde rendieren aanlopen. Eerst over de sneeuw en vervolgens gewoon over de weg voor onze auto langs om verder af te dalen. Na alles goed bekeken te hebben doorgereden naar de top.Hier had je inderdaad een prachtig uitzicht, sommige dingen zaten in de wolken maar we hadden in tijden al niet meer zoveel zon gezien, dus dat maakte niet veel uit. Daarna weer naar beneden gereden, nog eventjes wat rendieren op de foto en film gezet en toen via Stryn richting Lom. Bij Stryn zijn we naar het zomerskicentrum gereden, gele-gen in een prachtig, ruig berggebied. Hier weer druk gekeken naar beesten. Maar niet verder gekomen dan schapen en koeien. De schapen kwamen zelfs brutaal aan de auto likken en met hun hoofd wel heel dicht bij de open ramen. In Lom stond een Stavkerk, een hele oude uit waarschijnlijk 1240. Alleen was het hier wel erg toeristisch...zelfs voor een kaarsje branden moest je met de gids een rondleiding maken en daar hadden we geen zin in. Dus eventjes rondgewandeld en een lekker ijsje gegeten, dat hadden we wel verdiend met dit lekkere weer. Vervolgens in een streep doorgereden naar het huisje. Noem het maar gerust een huis, het was namelijk erg ruim. Alles eventjes uitgepakt en toen nog lekker van het zonnetje genoten.

Zaterdag 4 augustus

Vandaag lekker uitgeslapen en daarna de omgeving verkend. We wilden als voorbereiden op de Besseggen graag wat lopen vandaag. Ramon had gelezen dat in Brimiland erg veel Elanden waren, dus daar wilde hij wel lopen. Een wandeling uitgezocht van ongeveer 6 km heen en vervolgens nog 6 km terug. Bij brimi fjellstugu de auto gepar-keerd en ons bepakt om te gaan wandelen. Na een tijdje gelopen te hebben bleek dat het wel alsmaar harder ging waaien en de lucht werd ook grijzer. De eerste spetters kwamen. Na overleg besloten terug te gaan, want anders waren we ziek voordat we de Besseggen zouden lopen. De regenjassen hadden we namelijk in de auto laten liggen, erg verstandig. Na een dik uur waren we weer terug bij de auto. Omdat we nog niet terug naar het huisje wilden zijn we nog eventjes gaan rondrijden. Op elandenjacht, maar natuurlijk niks gezien, wel mooie uitzichten en van de omgeving genoten, maar de beesten waren nergens te bekennen.

Zondag 5 augustus

Vandaag stond de tocht der tochten op de planning, de Besseggen. We zouden met een bootje naar Memrebu varen en vanaf daar weer 14 km terug naar de parkeerplaats. Dit doe je door in het begin 800 meter te stijgen, vervolgens loop je over de bergkam heen en daarna weer 800 meter te dalen. Geen makkelijke tocht, maar voor de uitzichten toch wel de moeite waard. Dit hadden we de jongens ook verteld. Helaas regende het al toen we van het bootje afkwamen. Maar wij wilden de moed niet laten zakken, dus regenjassen & poncho's aan en doorstappen. Het weer zou toch wel beter worden. Maar na een uur waren we compleet doorweekt en liepen we in de wolken. Dit zou zo blijven totdat we aan de afdaling begonnen. Eigenlijk hebben we weinig van het mooie uitzicht gezien en alleen maar dom gelopen. Zo jammer! Middenin de tocht zat nog een gevaarlijke klim, je moest namelijk echt tegen de rotsen opklimmen, een verkeerde stap en je kon je verdere leven wel vergeten. En omdat het zo lekker regende waren de stenen een beetje glad. Toch het topje bereikt en daar was Esther vooral erg blij om. Daarna rustig verder gewandeld om ons klaar te maken voor de afdaling. Deze was weer erg stijl en glad. Dus veel op de kont gegleden maar uiteindelijk kwamen we weer uit de wolken en konden we toch nog een beetje van het uitzicht genieten. Al met al een tocht die ons 6,5 uur heeft gekost, jammer van het weer, maar wel een belevenis. Iedereen was moe en verkleumd tot op het bot. Dus bij het huisje heerlijk gedoucht en war-me dingen gedronken. Niemand had echt zin om te koken dus we hebben bij het restaurant dat bij de huisjes hoorde een lekkere maaltijd gekocht en meegenomen naar het huisje en daar lekker opgegeten. Ideaal, verder geen rondslomp en alleen even de borden afwassen..

Maandag 6 augustus

Vandaag lekker uitgeslapen en rustig aan gedaan. De meesten hadden wel wat spierpijn van een dag eerder dus echt veel wilden we niet doen. We hadden gelezen dat je een eland-safari kon doen, die zou dan aan het eind van de avond beginnen. Dit leek ons wel wat, dus op naar de plaatselijke VVV. Hier zat een vrouw die niet echt veel dingen wist en erg traag was. Na een aantal telefoontjes bleek dat het of volgeboekt was, of niet meer bestond, of de tochten niet op maandag waren. Dus helaas niet op eland-safari. We besloten dat we dan zelf wel op eland-safari zouden gaan. Een sms-je naar Rietje voor een goede route en duimen maar. Maar zoals al eerder beschreven, als je ernaar zoekt vind je ze niet. Dus niet verder gekomen dat hele mooie uitzichten en schapen en koeien. Maar ja, we hebben lol gehad en weer wat gezien. Maar helaas geen elanden. Wel zijn we bijna drie op pad geweest en hebben we genoten van mooie uitzichten.

Dinsdag 7 augustus

Deze dag zouden we naar het Klekkenhotel gaan in Klekken, zo'n 50 km boven Oslo. Dit lag dicht bij Hadeland, een glasfabriek en museum. Aangezien we 260 km moesten rijden, hebben we besloten niet te veel dingen te gaan bezichtigen maar in een streep door te rijden naar Hadeland. Hier kwamen we rond een uurtje of drie aan en we hebben hier van alles gezien. Eerst de fabriek bewonderd, erg knap wat ze hier maken. Wijnglazen als-of het niks was. En een erg bijzondere vaas. Ze beginnen met een klein beetje glas en dat bewerken ze, vervol-gens een nieuwe laag enz. Uiteindelijk een prachtig resultaat. Na de fabriek ook de rest bekeken, allemaal winkeltjes en musea. Tot slot een heerlijke dikke ijsco gegeten. Om een uurtje of vijf kwamen we aan bij het hotel, daar hadden we lekkere luxe kamers met ligbad. Het avondeten was weer een buffet, alleen waren er ook erg veel kinderen die dat buffet letterlijk hadden geplunderd, dus niet alles zag er meer zo lekker uit. Toch de buikjes vol, nog eventjes een spelletje gedaan en dan lekker slapen.

Woensdag 8 augustus

Vandaag vertrokken naar Oslo, eerst een heerlijk ontbijtbuffet gehad en vervolgens vertrokken. Om een uurtje of elf waren we er dan en zijn we meteen naar het Vigelandpark gereden. Hier hebben we de auto geparkeerd en we konden meteen naar de grote fontein lopen. Een erg mooi park, goed onderhouden en natuurlijk de prachtige beelden. Ook erg toeristisch dus het was wel fotograferen om de japanners. Maar dat wilde de pret niet drukken. Na een Hollands reisgezelschap gesproken te hebben besloten dat we naar het paleis zouden gaan. Hier zou om half twee de wacht wisselen.We kwamen hier rond 13.00 uur aan en konden eerst nog eventjes rustig rondkijken en met een wacht op de foto. Toen we ons plekje gevonden hadden werden we weggestuurd, we zaten op stenen waar we niet op mochten zitten, dus maar een andere plek gezocht. Hier hadden we uiteindelijke een goed uitzicht op de wachtwisseling en dat was best leuk om eens te zien. Alle mannetjes doen alle dingen tegelijk. Na de wacht-wisseling richting het centrum gelopen om te kijken en natuurlijk een lekker broodje te halen. We hadden een krantje gekocht en lekker een terrasje opgezocht. Tot onze verbazing zagen we heel veel mensen met een t-shirtje van de Stones aan. Dus maar eens even gevraagd wat er aan de hand was. Het bleek dat diezelfde avond de Stones zouden optreden in Oslo. Via een praatje kregen we de juiste route en konden we er 's avonds eventueel naar toe. Na de lekker pizza van Esther weer verder gelopen. Op een gegeven moment wilden we weer terug naar de auto. Maar er bleken wel erg veel mensen op een plek te staan. Dus nieuwsgierig als we waren toch maar even kijken. En wat zagen we. Een aantal dranghekken, verschillende veiligheidsmensen en mensen met Stones- shirtjes in de buurt. Ook kwamen er verschillende busjes aan die voor de ingang stopten. Dus maar even wachten met ons ijsje in de hand. Alleen Esther wilde graag nog een vanille-ijsje en ging samen met Ramon op zoek baar vanille-ijs. Ewald en Maaike bleven staan. We zouden tot tien over vier daar wachten om te kijken of we een bekende zagen. Uiteindelijk begon rond die tijd de busjes te rijden en kwamen er verschillende mensen naar buiten voor overleg en dergelijke. Dus uiteindelijk tot vijf uur gewacht. Esther en Ramon hadden een ander plekje uitgezocht en Ewald was net vijf minuten eerder vertrokken. Want Esther en Ramon hadden een dikke hummer limousine zien staan. Lang leve de Nufi. Binnen een kwartiertje waren we op de plek van onze bestemming. Maar uiteindelijk werd het wachten beloond. Mick Jagger kwam uit de deur en zwaaide. Dus van dichtbij Mick Jagger in levende lijve gezien. Daarna toch maar ons hotel opgezocht. Weer lekker gegeten en redelijk op tijd naar bed.

Donderdag 9 augustus

Nadat we de wekker om kwart voor acht hadden gezet. Hadden we lekker ontbeten. Alleen was het ontzettend druk in het hotel. Toen nog even langs de schans om een foto bij daglicht te maken. Daarna door naar de haven. Waar we uiteindelijk zo vroeg waren dat we nog een eindje verderop de auto hebbben geparkeerd. De jongens gingen de haven bekijken en wij konden nog net anderhalf uur winkelen. Heerlijk, want dit hadden we de hele vakantie nog niet gedaan en er was uitverkoop. Dus feest. Esther had al heel lang niet meer gewinkeld. Dus er moest wel iets gekocht worden. Daarna lekkere broodjes gekocht voor op de boot. Want het eten in een restaurantje op de boot was echt heel duur. Dus wij als knieperige Hollanders eerst een berg voedsel inslaan om de bootreis door te komen. Rond half een waren we weer terug bij de Color fantasie. Weer een enorme boot. Dit was de grootste cruiseferry van heel Europa. Dus we waren erg benieuwd. Rond half twee waren we aan boord en hadden ons lekker geinstalleerd op het ‘sundeck'. Een heerlijk zonnetje scheen dus allemaal nog lekker verkleurd (mocht ook wel een keertje). Rond vijf uur terug naar de kamer en later nog even een patatje gescoord. Bij toeval kwamen daarna in het theater terecht waar om negen uur een motown show begon. Dus de dames een lekker coctailtje en de heren een groot glas bier. Ondertussen lekker genieten van een mooi show. Daarna de laatste kronen opgemaakt in het casino. Helaas te weinig geluk en dus alles verspeeld. Rond elf uur gaan slapen.

Vrijdag 10 augustus

Vandaag aankomst in Kiel. We werden rond kwart voor negen wakker en bleken al in de haven van Kiel te zijn. Dus na nog even uit het raampje te hebben bekeken toch maar snel onze spullen gepakt. zouden eigenlijk om tien uur aankomen. Dus wie had dit verwacht. Dus niets van de aankomst gezien want zodra alles in de rugzak zat, konden we direct naar onze auto. De terugreis verliep goed. We waren uiteindelijk rond half drie terug in Wierden.