2007 Rondreis Angurboda Fam. Klippel
Noorwegen 2007 Rondreis Angurboda van Bergen
naar Oslo
(de foto's staan hierboven onder meer foto's)
Maandag 23 juli 2007 tot en met dinsdag 7 augustus 2007
Maandag 23 juli 2007
Vertrek om 6.00 uur vanmorgen vanuit Heinkenszand.
Met 1.050 kilometers voor de boeg!
De zon schijnt al
volop, de zonnebrillen kunnen op. Door Nederland gaat alles vrij vlot.
We besluiten om via Nijmegen te rijden in plaats van via Utrecht/Apeldoorn.
Rond 8.00 uur zouden we dan in de spits vallen, en dat zagen we wat minder zitten.
We stoppen enkele malen, eenmaal in Nederland en meermaals in Duitsland. De koffie smaakt goed, en het weer blijft zonnig.
Jammer genoeg komen we net voor Hamburg in de file terecht, 10 kilometer lang.
Denemarken is een lang stuk. Het landschap is wel mooi, glooiend, alles ziet erg groen natuurlijk. De tarwe werd van het land gehaald met combines. Je wil wel met zo'n mooie dag. Vanaf morgen wordt het toch weer wat wisselvalliger.
We zijn allemaal blij als we na ruim 1000 kilometer de afslag Tylstrup zien. TomTom heeft ons er weer prima naartoe geloodst.
Het hotel bestaat uit een hoofd- en bijgebouwen. Het hoofdgebouw bevat de receptie, een bar, een restaurant. De bijgebouwen zijn de hotelkamers. Ik vind het echt een hotel voor mensen die op doorreis zijn.
We eten wat in het hotel. De kids nemen frietjes met visfilet, en wij een Wiener Schnitzel. Na het eten lopen we nog een stuk door Tylstrup. Een stil plaatsje, weinig te beleven.
dinsdag 24 juli 2007
6.45 opgestaan, we hebben lekker geslapen!
Het ontbijtje is in buffetvorm. Het smaakt goed, ook de koffie. Martin rekent af met het hotel, en we vertrekken om 7.48 uur richting Hirtshals, waar we om half negen arriveren. Ook de andere Nederlanders die we in het hotel hadden ontmoet staan achter ons in de rij voor de boot. Er zijn twee jonge stellen die samen een reis via Norge Reiser hebben geboekt. Ze maken ook een rondreis, maar een andere dan wij. En nog 2 mensen met 2 kinderen. Die mevrouw verzekert ons dat het een hele mooie reis is die wij hebben gekozen. Zij zijn al een aantal keer eerder in Noorwegen geweest toen ze nog geen kinderen hadden.
We gaan aan boord, en moeten nog even wachten tot de hutten zijn schoongemaakt. Kun je je voorstellen dat dat een poosje duurt, er zijn 600 hutten aan boord als ik me niet vergis.....
De hut is prima, 4 lekkere bedden. Bij het vertrek staan we op de buitendekken. Mooi hoor, eerst moet de boot een flinke draai maken nog in de haven. Daarna met een bocht richting Noorwegen.Het is toe een leuke reis. De boot is enorm. Twee liften door het midden heen van de 3e tot de 9e verdieping! Het regent 's middags wat zodat we besluiten nog een poosje in de hut te gaan liggen. Lekker lezen of een spelletje doen.Het is 21.50 en we zijn aangemeerd in Stavanger. De jongens liggen net in bed, ze zijn helemaal doodop van alle indrukken. Er zijn veel passagiers van boord gegaan en ongetwijfeld komen er weer nieuwe voor terug. De hutten worden schoongemaakt.Wij zitten vlakbij onze hut voor een enorm raam in lekkere stoelen aan een laatste drankje. Als we weer aan het varen zijn gaan we ook naar bed. Want ja, morgenochtend willen we toch vroeg uit bed om volop van de aankomst te kunnen genieten in Bergen. Hopelijk kunnen we lekker bijtanken, want we merken al wel meteen, reizen is vermoeiend!
Je maakt zoveel mee, je doet zoveel nieuwe indrukken op, dat kost een boel energie. Maar het is het waard!
woensdag 25 juli 2007
Het is nog maar half 6 als ik Martin op zijn mobieltje naar de tijd zie kijken.
We zijn allebei klaarwakker en de jongens slapen nog lekker.
Tegen zessen kunnen we het niet meer houden, ik ben veel te nieuwsgierig hoe het er buiten uit ziet na een nacht varen. Onvoorstelbaar hoe ver je ondertussen van huis verwijderd bent. Zo lang autorijden, en daarna zo lang varen! Wat een belevenis!
De aankomst in Bergen is prachtig! Typerend Noorse huisjes sieren de kanten van de fjord. Het houdt maar niet op. Je weet niet waar je moet kijken. Het is inmiddels tegen acht uur, dus we zijn al een poos op! En dan op het buitendek aan de voorzijde staan om alles volledig in je op te kunnen nemen. Het slurpt energie! Maar wat is het een belevenis. Ik hoop dat alles goed overkomt op de film en foto's, want het is bijna niet te beschrijven met de pen. De reis die volgt wanneer we aangemeerd zijn in Bergen is lang en indrukwekkend. We vertrekken er rond half 9. Richting Trengereid, en dan naar Norheimsund. Voor deze plaats ligt de Steindalsfossen, dat is een waterval waar je achterlangs kunt lopen. We hebben dat dan ook gedaan uiteraard.
Het volgende stuk rijden we langs de Hardangerfjord, kilometers lang langs het water! Via Øystese steken we de fjord over via een 344 meter lange hangbrug (Fykesundbrua). We zijn 30 meter boven de waterspiegel! Ook weer heel bijzonder.
Aan de overkant zien we de eeuwige sneeuw schitteren op de Folgefonn gletscher.
Dan komen we langs Voss (een bekende wintersportplaats), Vinje, Gudvangen.
De Aurlandsfjord
Op een gegeven moment (bij Aurland) kunnen we kiezen tussen een 24 kilometer lange tunnel, of een tocht van 48 kilometer over een bergpas door de sneeuw. Ook al hebben we al veel kilometers gereden, we nemen de bergpas. In de reisbeschrijving staat dat deze avontuurlijke weg absoluut niet geschikt is voor auto's met caravans.
En dat kunnen we beamen, regelmatig moeten we stoppen of achteruit rijden omdat er tegenliggers zijn. Vooral met campers is het behelpen. Ik ben er niet jaloers op hoor. Na een poosje is er een uitzichtspunt, het Bjørgo uitzicht. Daar kun je heel mooi de fjord bekijken. Boven op het bergmassief ligt nog aardig wat sneeuw. Geen hele wallen links en rechts van de weg, maar wel voldoende om indruk te maken! Via Laerdal komen we om kwart voor vijf aan in Eggum Gard, de boerderij waar ons huisje staat in Steinklepp. Een jongen wijst ons waar het huisje is, de sleutel staat al in het slot. Dat kan hier blijkbaar nog allemaal!
Het huisje is een typisch noorse hytte. Helemaal van hout, van binnen in allerlei vrolijke kleuren geschilderd. De jongens slapen boven ons in een bedstee in de nok van de slaapkamer. De slaapkamer is zonnig geel geschilderd. De woonkamer is Noors rood geschilderd. De keuken lichtblauw. Buiten loopt een watervalletje en een beekje. Er staat beneden een trampoline en een klimtoestel en een schommel. We zullen het hier best een paar dagen uithouden hoor! Het ligt dus midden in de bergen, er is hier geen fjord. Maar dat is niet erg, we hebben de afgelopen dagen heel veel water gezien dus daar kunnen we wel even zonder!!!
donderdag 26 juli 2007
We ontbijten en besluiten naar Laerdal te rijden. Dat is het dorpje aan het eind van de bergroute die we gisteren hebben gereden.
We brengen er een bezoek aan het Norsk Villakssenter. Villak betekent zalm, het is dus een permanente tentoonstelling over de zalm. Alles staat er naast Noors, ook in het Engels aangegeven.
Er is ook een aquarium met een paar echte zalmen en forellen. Ik wist niet dat die 2 soorten zo op elkaar leken.
Er werd van alles uitgelegd over de levenscirkel van de zalm, van geboorte tot de volwassen zalm.
Wat ook bijzonder is, is dat de zalm in de rivier geboren wordt en vervolgens als hij één jaar oud is naar de Atlantische Oceaan zwemt. Wanneer hij het overleeft zwemt hij terug als hij 3 á 4 jaar oud is. Maar van de 7.000 eitjes die één vrouwtje legt zwemmen er 100 naar de zee toe en komen er slechts 4 terug. De rest haalt het niet doordat hij gevangen, opgegeten wordt door mensen of dieren, of zelf te verzwakt is geraakt en sterft.
Een prachtige film wordt in de bioscoop gedraaid over het leven van de zalm vanuit een zalm gezien. Je ziet zelfs het uitkomen van het eitje. Prachtig!
Een zalm kan wel 3-5 meter hoog springen, er zijn hier speciale zalmtrappen. De zalm zwemt dus ook stroomopwaarts en kan dan niet al te hoge watervallen overbruggend door middel van springen.
Met de auto rijden we nog even langs de supermarkt en door het dorpje zelf. Het oudste gedeelte bevat eeuwen oude houten huisjes en is echt prachtig om te zien. Wat een knusheid. Het lijkt wel een decor uit een film.
We nemen de historische route terug naar Steinklepp. Een prachtige route langs de Laerdalselva, dé zalmrivier van West-Noorwegen. Wat een watervallen overal, een lust voor het oog. We stappen nog een keer uit, en maken nog wat foto's en een stukje film. Om half 6 gaat de barbecue aan (we hebben van die klant en klare meegenomen). Wat worstjes en hamburgers erop, salade en stokbrood en klaar is kees. De jongens zijn de rest van de avond in de weer met fikkie stoken. Om acht uur gaan wij even afwassen en drinken een kop thee in de veranda.
Vrijdag 27 juli 2007
Vandaag slapen we lekker uit. Het weer ziet er niet erg fantastisch uit. Wisselvallig.
We besluiten om een toer met de auto te maken door Oppland, dat is de provincie naast Sogn og Fjordane, waar ons huisje staat. Halverwege komen we over een zogenaamde Utsiktsveien, een panoramaroute tussen de bergen door.
Deze route verbindt het Hemseldal met de Valdresvallei. Je rijdt steeds tussen meertjes door en hebt een prachtig zicht op de omliggende bergen. Veel Noren hebben hier hun zomerhuisje (hytte). Het moet hier heerlijk zijn wanneer het warm is en de zon schijnt, maar wij treffen het niet, het is erg koud, 9 graden, het waait en het begint te regenen. We hopen nog een rendier te treffen, maar ook dat lukt ons niet. Eenmaal in Hemsedal aangekomen, drinken we in een café een lekker glas (!) koffie, en lopen nog even de spar door voor wat boodschappen.
Hemsedal is een bekende wintersportplaats. Met 26 pistes en 90 kilometer aan langlaufloipes en 13 liften.
Daarna rijden we de mooie route vanuit het plaatsje Hemsedal door het Hemsedal terug naar Steinklepp.
De kachel in de woonkamer gaat aan, want het is echt kil in huis. Het lijkt wel herfst in plaats van eind juli!
Om 22.00 uur liggen de jongens in bed, en wij gaan een uurtje later. Het is dan nog steeds licht. Ook als ik na een half uur naar de wc moet, is het nog licht. Heel raar hoor, het is muisstil buiten, de natuur slaapt als het ware al terwijl het nog gewoon licht is.
zaterdag 28 juli 2007
Vandaag worden we
wakker als het regent. Dat is jammer, het ziet er altijd zo troosteloos uit in
de natuur. Onze plannen om te gaan wandelen laten we echter niet verregenen. We
besluiten naar Laerdal te rijden om daar bij het VVV te informeren naar de
wandelmogelijkheden. Want gisteren en morgen zijn autodagen, dus tussendoor wil
je ook weleens ‘live' van de natuur genieten, en niet alleen vanuit de auto. We kopen eerst de ansichtkaarten en versturen die meteen. In de Coop zit een
postagentschap.
Vervolgens naar het VVV. Een jongeman legt ons in het Engels uit welke
mogelijkheden er zijn. We nemen de eenvoudige route langs de beek en aan de
overkant weer terug. Er is echter weinig bewegwijzering. Zeg maar gerust niks.
Dus het is zoeken met de kaart erbij, maar dat is niet heel erg makkelijk. Zeg
maar gerust moeilijk!We picknicken al
vrij snel in het bos waar we een picknicktafel tegen komen.Het regent al even
en we hadden de regenkleding al aangetrokken. Bij de picknicktafel maken we er
een tentje van, en dat is erg knus! Onderweg komen we
veel wilde frambozen tegen, en morellen bij de boer.
De frambozen smaken heerlijk, vooral langs de beek, waar ze echt heel groot zijn. In het bos zijn ze nog klein maar ook die zijn lekker. Na een poosje over een stinkend bloemkoolveld te hebben gewandeld komen we na even zoeken uit bij een avontuurlijke hangbrug. Wat een eng ding.... De jongens vinden het geweldig. Martin voorop, dan Sjoerd en Jesper en daarna kom ik. Met de bibbers in de benen want je hangt een paar meter boven het water wat best diep en heel koud is, en behoorlijk stroomt. Dus goed vasthouden aan de kabeltjes, en niet te veel nadenken. De weg vervolgt zich door bos en langs steile rotsen pal naast het water van de Laerdalselva, dat is dé zalmrivier van West-Noorwegen. Af en toe is het goed oppassen geblazen, je kan zó uitglijden en dan lig je in de rivier. De jongens vinden het prachtig. Uiteindelijk is er nog een heel akelig stukje richting de brug voor de Fodnestunnel. Die moeten we oversteken en dan weer even terug langs de beek naar de parkeerplaats waar de Focus staat.
Uiteindelijk toch een leuke wandeling gemaakt, maar jammer dat het allemaal zo onduidelijk was.
We bereiden alvast de route van morgen voor, want we gaan onze laatste nacht in in Steinklepp, Eggum Gard. Het was hier leuk, maar jammer dat het weer de laatste 2 dagen niet wat beter was. We zien al uit naar de volgende hytte. Wat de omgeving betreft, die zal wel spectaculairder zijn dan deze, en deze is al mooi!
zondag
29 juli 2007
Vanmorgen waren we al op tijd wakker, ik was al om half 8 wakker, en de rest om 8 uur. De oven aan, broodjes bakken en lekker ontbijten.Daarna gaan we even door het huisje, flink poetsen, we geven de sleutel af en vertrekken richting Laerdal. Daar nemen we de Fodnestunnel naar Fodnes (6,5 km lang).Bij Fodnes nemen we de ferry naar de overkant. We hebben niet zo'n zin om de lange route te rijden, die is 100 kilometer langer. En met de ferry is ook erg leuk, zeker voor de jongens.
We rijden verder naar Sogndal, en vervolgens Fjaerland. In Fjaerland staat het Norsk Bremuseum (het Noorse Gletsjermuseum).
We parkeren de auto, en bezoeken het museum dat gewijd is aan het ontstaan van de gletschers. Heel leerzaam weer, ook voor ons! Er draait een prachtige film, over een klim over de gletsjers vaak vanuit een helikopter gefilmd. In de bioscoop hangen 5 viewers die de film op 5 schermen projecteert. Het geeft zo een 3 dimensionaal effect. Af en toe is het net alsof je in de heli zit, en we komen er allemaal een beetje pips uit. Het is ook al half één geweest, en we hebben nog niet gegeten. In het restaurant nemen we iets te eten en daar knappen we weer wat van op. Tot slot gaan we door de tentoonstelling met beeld en geluid over klimaatverandering die deze maand pas is geopend. Ook heel leerzaam en indrukwekkend. Vanaf het dak van het museum heb je al een prachtig zicht op de Bøyumgletsjer en de Suphellegletsjer. Maar wanneer je verder je weg vervolgt richting de Fjaerlandtunnel kom je nog heel dicht bij de Gletsjertong. We zijn er allemaal heel erg van onder de indruk. Wat een massa ijs, en wat ziet het blauw! Diverse keren stoppen we om alles nog goed op de film en foto te zetten.
Via Skei en Byrkjelo rijden we richting Utvik. Daarna is Olden aan de beurt. (tip: doe hier eerst even je boodschappen, want anders moet je de hele weg weer terug vanaf het huisje). Vanaf Olden is het nog 9 kilometer rijden naar Oldedalen, waar we de afslag nemen naar het huisje bij de familie Flåten. Ik word heel hartelijk welkom geheten door de vrouw des huizes. We hebben huisje nummer 5, weer bijna het bovenste. We zijn ondersteboven van het uitzicht. Volop zicht op het meer, en op verschillende gletschers. Wat een land!!! Ik zeg vrijwel meteen, hier zou ik nu wel 2 weken kunnen zitten!
Maandag 30 juli 2007
Vandaag een regenachtige dag jammer genoeg.
Er is weinig uitzicht meer vanuit de hytte. Alleen een stukje van het meer zien we nog.
Na het ontbijt van geroosterd brood en crackers gaan we naar Olden om de boodschappen in te slaan. Olden is 10 kilometer rijden, dus we nemen wel genoeg proviand mee voor de komende dagen. De afstand is wel te doen, maar het is over een smalle weg langs het meer. Als je een bus, vrachtauto of caravan tegen komt, moet je soms een uitwijkplekje zoeken. Vanmorgen zagen we dat 2 Nederlandse auto's elkaar hadden geraakt. De éne was zijn spiegel kwijtgeraakt. Een hoop gedoe waar je niks aan hebt.
De middag hebben we doorgebracht met lezen en spelletjes doen.
dinsdag 31 juli 2007
Helaas, het is weer regenachtig wanneer we opstaan. We bedenken dat we vandaag maar eens een ritje met de auto gaan maken richting Stryn en het zomerskigebied. Eerst kom je in Loen aan, dan Stryn, daar heb je een hoop winkels zodat we nog even inkopen doen. We vervolgen onze weg over de weg nummer 15 langs het meer geheten het Stynsvatnet richting Oppstryn waar we een bezoek brengen aan het Jostalbreen Nationalparksenter. Hier wordt een film gespeeld over de Jostedalgletsjer, er is een afdeling waar alle dieren uit de omgeving te bezichtigen zijn (opgezette exemplaren). Ook is er een mooie botanische tuin met allerlei planten en bloemen. Wij vonden het andere museum over gletsjers wel iets mooier, maar dit is op zich ook een leuke besteding van onze tijd. We vervolgen de 15 en nemen de afslag naar weg nr. 258 die gaat richting Grotli.
Eerst kom je langs Videseter, dat is het zomerskigebied. Vandaag is er niets te beleven, waarschijnlijk vanwege het slechte weer. De bewolking hangt laag, je ziet bijna niets. We passeren nog een indrukwekkende waterval waar we de auto verlaten om nog wat mooie plaatjes te schieten. We vervolgen onze weg en komen in een hooggelegen gebied terecht waar we af en toe in de wolken rijden. Het weer is niet optimaal voor deze rit, als je bedenkt wat je allemaal aan uitzicht mist! Er ligt nog behoorlijk wat sneeuw, we gaan er nog één keer uit, maar het is slechts 9 graden en het begint weer te motregenen. Snel weer terug in de auto!
Terug op de 15 nemen we de richting van Stryn, je kunt de andere kant op naar Geiranger, dat doen we niet want daar komen we donderdag al! Het is nog zo'n 65 kilometer terug rijden naar Oldedalen. Dat doen we in 1 keer door. Niet meer stoppen, want het is een lange rit geweest. We hebben deze vakantie al 2.160 km. gereden. De afstanden zijn hier allemaal flink als je wat wilt zien.
Omdat het weer de laatste dagen niet best was, ga je ook meer rijden. Anders hoeft dat niet zo nodig....
Na het avondeten is het weer droog buiten en hij stelt voor om naar het meer te lopen om te gaan vissen. Nou, dat is een heel leuk idee! Vistas mee, paraplu's mee, en gaan! De ree staat ook al weer in het veld als we het weggetje aflopen naar het meer.
Een stekkie is al snel uitgekozen, en de hengel wordt klaargemaakt. Sjoerd leert al heel snel hoe hij de hengel moet uitgooien. Wanneer je onder de 16 bent hoef je hier nog geen visvergunning te hebben.Wat een land, ik vind het hier prachtig (ondanks dat het weer niet mee zit) en wil hier zeker nog weer eens naar terug!
woensdag 1 augustus 2007
Bij het opstaan, we hebben weer lekker uitgeslapen, is het nog altijd regenachtig.
We bedenken dat we wachten tot na de middag en dan richting de Briksdalsbreen rijden. We gaan toch wandelen, ook al regent het. Maar het zit vandaag mee. Het klaart wat op rond 12.00 uur en we gaan snel alle spullen inpakken die we nodig hebben. Het is niet zo ver rijden, we zijn er vrij snel. Parkeren de auto op de daarvoor bestemde parkeerplaatsen en gaan de wandeling maken. Er staat 45 minuten voor, maar we doen er langer over. We lopen gezellig gelijk op met de mensen uit Breda die met hun 2 dochters dezelfde reis als wij maken. Het is een leuke, mooie en afwisselende wandeling. Je komt nog langs een hele grote waterval, waar je kletsnat wordt. Even later breekt de zon door. Wat is het heerlijk om weer zon op je huid te voelen na een paar regendagen!
Na een poosje bereiken we een bordje waarop staat dat de gletsjer tot daar kwam in het jaar 1800. Dat was nog een heel eind verder. De opwarming van de aarde is al een tijdje aan de gang ;) De gletsjer wordt steeds indrukwekkender bij iedere stap die je zet! We stoppen nog een keer bij een picknicktafel om een banaantje te eten, en de reep chocola te verdelen onder ‘Breda' en ‘Heinkenszand'! Die vindt gretig aftrek! Bij de gletsjer aangekomen, is het heel druk, er zijn vandaag meer mensen op het idee gekomen! Je mag eigenlijk niet verder, maar heel veel mensen lopen tot aan de gletsjer en ook wij kunnen de verleiding niet weerstaan. We lopen verder en het is bijzonder om er zo dicht bij te komen. Het ijs is ontzettend blauw. Net zo blauw als de fleecetrui van Sjoerd. Het wordt steeds zonniger. Wat een geluk dat we het ook nog met mooi weer meemaken, want het is hier zo enorm mooi! De terugweg lopen we met zijn vieren naar de auto. Er zijn heel veel Japanners en mensen uit Oostbloklanden op weg naar de gletsjer. We drinken nog koffie met wat lekkers erbij in het restaurant van Oldedalen bij de parkeerplaats, en rijden met de auto terug naar het huisje. Na het eten gaan we nog vissen in het meer. Ik neem mijn leesboek lekker mee.
Helaas we vangen weer niks (alhoewel???? Zie foto....) Wellicht een volgende keer beter????
Sjoerd wordt al wel steeds beter in het werpen van de vishengel. Hij probeert verschillende stekkies uit, maar niks helpt!
Nu thuis aangekomen is het koffie drinken en inpakken geblazen. Morgen op naar Dombås, via de Geirangerfjord met de ferry!
Donderdag 2 augustus 2007
Vandaag vertrekken we uit Oldedalen. Wel met een beetje spijt in het hart, want het was hier toch wel een supermooi plekje en heerlijk huisje.Maar goed, aan de andere kant ook wel weer spannend waar we heen rijden vandaag.
Eerst rijden we naar Stryn.Maar nu nemen we de weg richting Hellesylt. Een prachtige weg erheen, het is zo'n 70 kilometer rijden. We passeren het diepste meer van Europa, Hornindalsvatn, 514 meter diep, en 25 kilometer lang. De afmetingen blijven me verbazen. Daar nemen we de veerboot naar Geiranger, door de Geirangerfjord. Helaas is het niet zonnig, en begint het halverwege zelfs te regenen. Het is daardoor erg koud op het zonnedek, maar ja, we willen het toch beleven en dat doe je het beste vanaf die plek. De wanden van de fjord zijn heel steil, verbazingwekkend dat er nog boerderijen gebouwd zijn. En dat er mensen zijn gaan wonen. Als je van een mooi uitzicht houdt heeft het zeker wel wat. Maar je moet geen hoogtevrees hebben. Bij een van de boerderijen werd verteld dat men met een ladder het huis moest bereiken vroeger en dat men de kinderen altijd aan een lang touw buiten liet spelen omdat het anders te gevaarlijk was. Tegen het einde van de fjord passeer je diverse watervallen, de bruidssluier (Brudesloret), de Vrijer (Friar) en de zeven zusters (Syv Sustre) (zie foto).Na het verlaten van de veerboot nemen we een steile weg, de Ørnevejen (Adelaarsweg) met 11 haarspeldbochten omhoog naar 624 m. vanaf zeeniveau.
Een prachtig uitzicht heb je hier over de fjord en het plaatsje Geiranger, waar een cruiseschip aangemeerd ligt.
Vervolgens nemen we nog een ferry naar Linge, deze duurt maar een kwartiertje.
Bij Linge bezoeken we de plaatselijke supermarkt en slaan iets in voor de picknick onderweg. Ook aardbeien!!!
Dit (Valldall) is het noordelijkste fruitgebied van Europa, en er groeien voornamelijk aardbeien. Overal links en rechts van de weg staan rode kratten klaar, en zijn mensen aan het plukken. En overal stalletjes waar je ze kunt kopen!
Echt heel erg leuk. Jammer dat wij ze al hebben gekocht.' Tien kilometer verderop vinden we een leuke picknickplaats aan een riviertje waar we lekker even wat zitten eten. Als we onze weg vervolgen komen we al snel bij de Trollstigen aan. Dit is het hoogste punt van de weg die je vervolgt door af te dalen met 11 haarspeldbochten. Echt heel erg spectaculair deze weg.
De volgende stop is bij een parkeerplaats met links en rechts steile wanden die ons omgeven. De rest van de route is een hele lange weg van Andalsness naar Dombas. Het is een bergachtig gebied met mooie groene dalen en af en toe een klein meertje, het is wel duidelijk dat we de fjorden nu achter ons hebben gelaten. In Dombas aangekomen doen we nog even een boodschap voor het avondeten en informeren bij de VVV naar de wandelmogelijkheden van de omgeving, en vragen de weg naar onze hytte bij Trolltun Gjestegård. De hytte is ruim, praktisch en mooi. Het uitzicht is ook mooi alleen jammer van de zwarte schuur die ze er neergezet hebben. Alleen vanuit ons huisje heb je daar last van. De andere liggen hoger. Je kijkt zeker 20 kilometer het dal in links voor je, en aan de rechterkant zie je de camping en erachter de hoge bergen.
Vrijdag 3 augustus 2007
De zon schijnt als we wakker worden!!!!
Dat is de eerste keer deze vakantie.
We besluiten na het ontbijt te gaan wandelen. Bij de receptie hier op het park informeren we nog even naar de mogelijkheden. Op advies van de mevrouw nemen we een route vanaf hier. Het is een toch van 4 uur via een hut en de koningsweg (Kongsvegen) over de top van de berg achter ons (1200 meter).
Het is een wandeling die begint een paar kilometer over een bospad. Geleidelijk aan stijgen we behoorlijk.
Halverwege hangt een soort grote brievenbus met erin een boek waar je iets in kunt schrijven. Dat hebben we gedaan. Dit boek begint op 25 juli jl, en wij zijn de eerste Nederlanders.
Na een uur komen we aan bij de hut Hjellesetter. Hier drinken we een kop koffie en nemen nog wat extra drinken mee.
Nog even geinformeerd bij de beheerder van de hut of er onderweg nog iets te krijgen is, dat blijkt niet zo te zijn, maar hij verzekert ons dat dit een hele mooie tocht is. We vervolgen onze weg door het open veld over kleine slingerpaadjes naar onze lunchplek. Een grote plak sneeuw doemt voor ons op en aan de rand er van gaan we lekker even zitten.
We stijgen verder naar de top over de kongsvegen, het is heel leuk gemarkeerd met blauwe kroontjes op stenen die rechtop staan. Het weer is prachtig, we kunnen zelfs in ons t-shirt lopen. Er zijn prachtige wolkenvelden aan de lucht die heel mooi op de foto's uitkomen. Op de top legt Martin een steen erbij op de grote stapel en schrijven we een stukje in het boek (Gipfelbuch).
De uitzichten zijn fantastisch, wat een mooi gebied. In onze voorstelling moet dit lijken op de Schotse hooglanden. Er groeit alleen een wit soort mos, en een soort vetplantje. Dieren zie je er bijna niet, bij 2 meertjes zien we een paar vogels.
We vervolgen onze weg, het is nu wat vlakker langs de kam. Een stuk later komen we een Noor tegen en maken een praatje met hem. Hij vind het prachtig dat wij zo genieten van deze streek.Hij is hier opgegroeid, maar woont nu in de nabijheid van Kirkeness. Een stuk noordelijker. Hij is nu met vakantie hier op bezoek bij zijn ouders. Hij prijst de jongens dat ze zo genieten van de wandeling en de natuur! Het allerlaatste stuk is de afdaling over de skipiste die bij ons huis uitkomt. Een heel pittig stuk nog en heel steil. We zijn blij dat we onze hytte zien liggen en nog blijer als we in de zon op het terras neerploffen!
Martin en Sjoerd halen nog wat boodschappen voor de BBQ, en we gaan lekker BBQ en.
Het is nog steeds heerlijk weer, en we zitten tot half 10 buiten, wanneer de zon achter de bergen verdwijnt.
Wat een zalige dag!
Zaterdag 4 augustus 2007
Vandaag begint de dag helaas niet zonnig. Het zal de hele dag zo blijven.
Dat is jammer natuurlijk.We drinken een bakje koffie en gaan met de auto richting Trontheim. Je kunt hier 3 kanten op: Trontheim, Åndalsnes (waar we vandaan kwamen) en Oslo, waar we uiteindelijk naartoe gaan. Vandaag dus een eindje richting Trontheim, of eerder eigenlijk Oppdal. Het is heel erg bewolkt geworden, er hangen vreselijke donkere wolken boven de bergen. Het lijkt wel zwart. Als we in de buurt van de Snøhetta komen, de hoogste berg van dit gebied met zo'n 2.200 meter begint het ook nog heel hard te waaien. Het zit er niet zo aantrekkelijk uit. We draaien om en proberen nog ergens een leuk visstekje te vinden, maar het waait zo hard dat je je lijn niet eens in het water kan krijgen. Jammer maar helaas. We rijden terug naar Dombås en bezoeken het Trollenmuseum en nationalparksenter. Hier verhalen over trollen uitgebeeld met trollen op ware grootte. Ook een heks en nimfen zijn aanwezig.Er wordt ook nog een korte film vertoond over het nationalpark Dovrefjell. Morgen de laatste dag in Dombås alweer.
zondag 5 augustus 2007
Zoals gezegd de laatste dag. Om maar weer eens met het weer te beginnen, al de hele week gaven ze voor deze dag 24 graden en zonnig af, dus al onze hoop was hierop gevestigd. Maar helaas, niets is minder waar. Geen zon als we opstaan en de rest van de dag zien we de zon ook niet erg vaak. Jammer hoor! Maar goed, we doen het dan maar rustigjes aan.
De donkere wolken trekken zich al weer samen boven de bergen. Dus lekker lang spelletjes doen met de kinderen, en nog een poosje staan kletsen met de Bredanaars.Vanmiddag gaan we nog eens kijken of we een beschut visstekje kunnen vinden aan de rivier, want het is hier toch het walhalla voor visliefhebbers. Maar helaas de wind heeft de kop weer opgestoken, dus dat lukt niet erg. We proberen 2 verschillende plaatsen waar ook andere vissers in de buurt zijn. Er zal best wel wat te vangen zijn, als je tenminste de kou wilt trotseren.... ;) Dan maar naar huis, eerst nog even langs de KIWI en dan nog een laatste souvenir kopen door de jongens. Wij gaan inpakken, en Sjoerd en Jesper gaan naar de trampoline. Die is aan het andere eind van de camping, maar op dezelfde hoogte als wij zitten met het huisje. We kunnen ze dus goed in de gaten houden vanaf hier.
Vanavond lekker uit eten, en dan vroeg naar bed. We gaan er morgen vroeg uit want om 14.00 uur vertrekt de Color Line vanuit Oslo!
Maandag 6 augustus 2007
We staan al vroeg op, om 6 uur want we willen op tijd vertrekken. Voor 13.00 uur willen we bij de boot in Oslo zijn, deze vertrekt om 14.00 uur. Dus op zich moet dat voldoende zijn.
Onderweg lees ik regelmatig voor uit het boekje van Rietje zoals we het inmiddels noemen! Met Rietje van Norge Reiser hadden we het contact over deze reis.Er staan noemenswaardigheden en bezienswaardigheden in en alternatieve routes.
Helaas kun je lang niet alles doen, je moet een keuze maken. (of gewoon dubbel zo lang op vakantie gaan!)
Wanneer we bij Hamar belanden, gaan we even de weg af om een kijkje te nemen bij het Vikingskipet. Dat is ijsbaan die gebouwd is voor de Olympische spelen in 1994.We treffen het, alle nederlandse schaatsploegen zijn er aan het trainen.
Marianne Timmer vertelt ons later dat er maar 3 weken zomerijs ligt in deze hal. En ze zijn hier nu 2 weken om te trainen. Zo zijn ze ook al in Heerenveen geweest en hierna gaan ze nog naar Inzell. Voor ons schaatsliefhebbers dus erg toevallig maar reuze leuk.
We zien Jan Bos, Marc Tuitert, Annet Gerritsen, Ingrid Paul aan het werk. Yep Kramer en zijn vrouw zitten op de tribune.
We staan beneden aan de rand van de baan en kunnen zo hele leuke plaatjes schieten met de camera's!
Als ze van de baan af komt heeft Marianne Timmer nog een praatje met Friezen die hier ook met vakantie zijn. Ze vertelt dat er dagelijks Nederlanders langskomen. Het valt haar ook op dat er veel landgenoten met vakantie naar Noorwegen zijn dit jaar.
Na een uur in de (letterlijk) ijskoude hal te hebben gestaan besluiten we dat we weer verder moeten hoe leuk het hier ook is!
De boot wacht immers niet op ons! We vervolgen onze weg zodoende richting Oslo en komen er op tijd aan.
Het is erg warm aan dek, 26 graden, en dat is meteen zo'n beetje het dubbele van wat we de afgelopen weken gewend waren.
We zijn blij dat de boot gaat varen, want dan heb je er meteen een lekker windje bij! We eten 's avonds in het steakhouse van de boot, heerlijk! Martin en ik gaan om kwart over 9 nog even naar het dek om de zonsondergang te filmen. Die nacht slapen we allemaal heerlijk in de binnenhut. We worden al om half 8 wakker door de stem die ons vertelt waar we allemaal het ontbijt kunnen nuttigen op de boot. De aankomst in Kiel is ook leuk, het is ook daar lekker weer, dus staan we al vroeg op het dek om weer wat te fotograferen. Al met al hebben we door de 500 foto's gemaakt, dus de moeite waard! Om 10 uur rijden we weg van de boot door de stad Kiel richting de snelweg. De reis verloopt heel gladjes, en om kwart voor 5 zijn we thuis.
Het was een heerlijke, prachtige vakantie! We hopen zeker weer eens terug te keren in Noorwegen in de komende jaren!
