Reisverslag Aalbersberg
 |
Jotunheimen in de
winter door H.B. Aalbersberg |
|
Heimwee naar de kou Verse sneeuw waait van de hoge, afgeronde toppen, de sneeuw onder de lichtgewicht sneeuwschoenen kraakt. Het licht is grijzig en de lucht lijkt te naadloos over te gaan in de sneeuw. Alles wat leeft lijkt als bevroren te wachten op de lente. Het is al weer moeilijk een vrij tafeltje te bemachtigen op het terras, en vanwege de airco sluiten bedrijven hun ramen. Met de zomer voor de deur zijn de vakantiedagen opgenomen en begint met het controleren van de campingspullen in veel gezinnen de voorpret. En terwijl de zomer terrein wint krijgt een enkeling een vreemde heimwee naar de kou. In een paar uur rijd je vanuit Nederland naar Kiel van waar een luxe nachtboot je naar Oslo brengt. De volgende ochtend is het nog een uur of vijf ontspannen rijden naar Jotunheimen, het “thuis van de reuzen”. In Jotunheimen vinden we de hoogste bergen van Noorwegen, waaronder de Galdhoppigen en de Glittertind. Omdat het een relatief oud gebergte is ( zo’n 1,5 miljard jaar) zijn de dalen breed en de toppen afgerond. In de zomer is dit vooral onder wandelaars een bekend en populair gebied. Jotunheimen is van de vroege herfst tot vaak nog ver in juni verzekerd van sneeuw en nodigt met zijn glooiende lijnen uit tot het maken van meerdaagse langlauf,- of cross countrytochten. Ook voor niet skiërs valt er genoeg te beleven. Wandelen op sneeuwschoenen is, hoewel flink inspannend, voor iedereen weggelegd. Sneeuwschoenen maken het mogelijk om op eigen houtje of onder begeleiding van een plaatselijke gids de bossen te doorkruisen. De kans op rendieren en elanden is groot, en er huist zelfs een kleine roedel wolven in Jotunheimen. Een groot aantal gidsen maken niet alleen korte wildexcursies, maar ook meerdaagse tochten met overnachtingen in een berghut of sneeuwbivak. Activiteiten als ijsklimmen en ijscanyoning in de bevroren rivierbeddingen worden al georganiseerd voor groepen vanaf twee of drie personen. Jotunheimen in de winter is in niets te vergelijken met wintersport elders in Europa. Niets is massaal, geen files, geen overvolle liften en pistes, geen bomvolle hotels. Noorwegen vraagt om een andere mentaliteit. Omdat er relatief weinig uitgaansmogelijkheden zijn, en alcohol flink aan de prijs is blijft de après-ski vaak beperkt tot een drankje bij de grote openhaard in het hotel. Busladingen luidruchtige toeristen zult u hier dan ook niet treffen. De meeste gasten zijn Noren. Rustige, sportieve mensen met één grote gezamenlijke passie: langlaufen. Een prachtige manier om het gebied te verkennen is om op ski’s of met de auto een trektocht te maken langs vele Berghutten en Fjellstuer die het gebied rijk is. Typerend voor de bebouwing is het gebruik van hout, wat de gebouwen een prachtige verweerde aanblik geeft, en het gras dat bij wijze van isolatie op de daken groeit. De hotels zijn klein maar sfeervol. Bij de meeste is het zowel mogelijk om in een eenvoudige kamer te overnachten als om een zogenaamde hütte te huren. Deze sfeervolle hutten hebben meestal een eigen open haard en vaak zelfs naar goed Scandinavisch gebruik een privé sauna. Ideaal voor een vakantie met het gezin of bijvoorbeeld een kleine groep vrienden. Het geheim van Jotunheimen is de absolute stilte en de onmetelijke ruimte om je heen. Je kunt je niet slechts alleen wànen, maar je hebt ook volop de kans om dat ook echt te zijn. Dagenlange tochten, waarbij je niemand tegenkomt en als een nietig stipje deel uitmaakt van het eindeloze landschap. De wetenschap dat het water dat je hoort stromen een rivier is die kilometers verderop stroomt, en dat zich tussen jou en het dichtstbijzijnde dorp zich meer dan honderd kilometer bevindt. Noorwegen is op zijn mooist als hier in Nederland de lente al weer voorzichtig van zich doet spreken. On-Nederlands koud en stil. Een oeroud, verstild landschap met alle ruimte voor je fantasie. Heerlijk in de schaduw van een parasol, terwijl je wat slaperig uitkijkt over het zonovergoten pleintje willen de geanimeerde gesprekken om je heen nog wel eens klinken als een kabbelend beekje. En als je dan met een glas wijn in de hand en de ogen gesloten besluit dat het leven toch maar goed is, kan het maar zo gebeuren dat je in gedachten weer over de eindeloze sneeuwvlaktes en bevroren meren zwerft. En terwijl de zomer nog maar net begonnen is heb je al weer een beetje heimwee naar de winter. H.B. Aalbersberg |
|
